آخرین اخبار و مقالات و مطالب پیرامون کامپایل شده در ایران آی سی تی نیوز ، پایگاه فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران
بر روی این دامنه اینترنتی سیستم مدیریت محتوا
پارس سی ام اس
نصب شده است که نرم افزاری قوی جهت طراحی سایت
می باشد. طراحی وب
با استفاده از پرتال
( پورتال
) پارس منجر به طراحی وب سایت
شما می شود. طراحی وب سایت
کپی رایت پورتال
پارس
هسته لینوکس یکی از بزرگ ترین پروژه های منبع باز است که قدمتی طولانی دارد. همان طور که می دانید، توزیع های مختلف لینوکسی، خود لینوکس نیستند و لینوکس تنها به هسته این سیستم عامل می گویند که 13 میلیون خط کد دارد. هسته سیستم عامل پایین ترین سطح نرم افزاری است که با سخت افزار کامپیوتر در ارتباط است. لینوکس مسوول تمام نرم افزارهایی است که در حالت کاربری (user mode) اجرا می شوند. همچنین پروسه های مختلف از جمله سرورها را اجرا می کند و اطلاعات لازم از پروسه ها را در اختیار دیگر پروسه ها قرار می دهد.
انواع هسته ها
برای تولید یک هسته دغدغه های مختلفی وجود دارد. به طور کلی، بیشتر هسته ها به سه نوع یکپارچه، میکروهسته و ترکیبی تقسیم می شوند. لینوکس یک هسته یکپارچه است، در صورتی که os x (مکینتاش) و ویندوز7 از هسته های ترکیبی استفاده می کنند. بهتر است به هر 3 نظری داشته باشیم:
میکروهسته
میکروهسته تنها کارهای مشخصی را انجام می دهد: مدیریت پردازنده، حافظه و ipc. بقیه کارهای کامپیوتر، جانبی تلقی شده و در حالت کاربر اجرا می شوند. میکروهسته ها قابلیت پرتابل بودن دارند چون سیستم عامل نیازی ندارد که نوع ویدئوکارت متصل به سیستم را بداند. میکروهسته ها ردپای کوچکی دارند (هزینه انجام کار) و حافظه و فضای مصرفی آنها بسیار پایین است. از طرفی امن تر از هسته های دیگر هستند، چرا که تنها پروسه های مشخصی در حالت کاربر اجرا می شوند که نیازی به اجرا در حالت ناظر (supervisor mode) ندارند.
میکروهسته ها، ویژگی های خوبی دارند که پرتابل بودن، حجم کم، حافظه مصرفی کم و امنیت از جمله آنهاست. البته سخت افزارهای پشتیبانی شده توسط این هسته کمتر است و به دلیل اجرای درایورهای سخت افزاری در حالت کاربری، سخت افزارها کندتر هستند. ضمن آن که پروسه ها برای دریافت اطلاعات باید در صف منتظر بمانند. همچنین پروسه ها نمی توانند به دیگر پروسه ها دسترسی پیدا کنند.
هسته یکپارچه
هسته های یکپارچه درست نقطه مقابل میکروهسته ها هستند و نه تنها پردازنده، حافظه و ipc، بلکه چیزهای دیگری از جمله درایورهای دستگاه ها، مدیریت سیستم فایل و فراخوان های سیستمی را مدیریت می کنند. هسته های یکپارچه در دسترسی سخت افزاری و چندوظیفگی بهتر عمل می کنند زیرا برنامه ای که در حال اجرا، انتظار یا توقف است می تواند به صورت مستقیم اطلاعات دیگر پروسه ها را دریافت کند و در هیچ صفی برای این عمل منتظر نمی ماند. البته این موضوع می تواند مشکل ساز هم باشد چون بیشتر پروسه ها درحالت ناظر اجرا می شوند و اگر درست رفتار نکنند، می توانند سیستم را از کار بیندازند.
از ویژگی های این هسته می توان به دسترسی بهتر به سخت افزارها و برنامه ها، ارتباط ساد ه تر پروسه ها با یکدیگر و عدم نیاز به نصب درایور سخت افزار برای سخت افزارهای شناخته شده در سیستم و در نهایت عکس العمل سریع تر پروسه ها به دلیل عدم وجود صف انتظار برای آنهاست.
از مشکلات این هسته، بزرگ بودن آن، مصرف حافظه بالا و امنیت پایین تر به دلیل اجرای همه چیز در حالت ناظر است.
هسته های ترکیبی
هسته های ترکیبی می توانند انتخاب کنند که چه چیزی در حالت کاربر اجرا شود و چه چیزی در حالت ناظر. بیشتر مواقع چیزهایی مثل درایورهای سخت افزاری یا ورودی خروجی ها در حالت کاربر و فراخوان های سیستمی و ارتباط میان پروسه ها در حالت ناظر اجرا می شوند. این یعنی استفاده بهینه از هر دو که مشکل کوچکی ایجاد می کند؛ تولیدکنندگان سخت افزار باید کار بیشتری انجام دهند چون مسوولیت اجرای همه چیز با آنهاست. همچنین این هسته ها از مشکل میکروهسته ها نیز برخوردارند و باز هم مشکل انتظار در صف وجود دارد.
از ویژگی های این نوع هسته ها این است که توسعه دهنده می تواند خود انتخاب کند که چه چیز در حالت کاربر و چه چیز در حالت ناظر اجرا شود. همچنین نصب آن حجم کمتری نسبت به میکروهسته ها می گیرد و از دیگر مدل ها انعطاف پذیرتر است.
اما این مدل معایبی نیز دارد که وجود لگ در اجرای پروسه و مدیریت پروسه ها توسط کاربر بخشی از آنهاست.
فایل های هسته لینوکس کدام ها هستند؟
فایل هسته در اوبونتو، در مسیر boot / قرار دارد و vmlinuz-version نام دارد. نام vmlinuz از دنیای یونیکسی آورده شده که در آن دوران، یعنی دهه 60 میلادی به هسته یونیکس، یونیکس می گفتند و بنابراین لینوکسی ها هم هسته خود را لینوکس نام گذاشتند.
پس از این که حافظه مجازی برای بهتر کردن قابلیت های چندوظیفگی توسعه پیدا کرد، سرنام vm در ابتدای فایل هسته قرار داده شد تا نشان دهد این هسته از حافظه مجازی پشتیبانی می کند. تا مدت های زیادی هسته لینوکس vmlinux نامیده می شد تا این که آنقدر بزرگ شد که حافظه بوت آن فشرده شد و x آخر کلمه به دلیل فشرده شدن هسته با سیستم zlib، به z تغییر پیدا کرد؛ هر چند همیشه این روش فشرده سازی کاربرد ندارد و گاهی از lzma یا bzip2 استفاده می شود. در برخی از هسته های لینوکسی، نام هسته تنها zimage است.
سیستم نگارش بندی آن به صورت چهارگانه a.b.c.d است. a.b احتمالا 6/2 است، c نگارش فعلی هسته است و d نشانگر وصله ها یا نگارش های رفع عیب است.
در فولدر boot / فایل های بسیار مهم دیگری نیز قرار دارند که معمولا initrd.img-version، system.map-version و config-version وجود دارد.
فایل initrd اغلب به عنوان دیسک های رم استفاده می شوند که فایل اصلی هسته را باز و اجرا می کنند.
فایل system.map برای استفاده در مدیریت حافظه به کار می رود تا زمانی که هسته به طور کامل بارگذاری شود.
فایل config به هسته می گوید که چه گزینه ها و ماژول هایی باید بعد از کامپایل در هسته بارگذاری شود.
معماری هسته لینوکس
از آنجا که لینوکس هسته یکپارچه ای دارد، حجم زیادی نسبت به دیگر هسته ها داشته و پیچیدگی آن نیز بیشتر است. این ویژگی طراحی در سال های اخیر مورد نقد قرار گرفته و هنوز هم برخی از دغدغه های امنیتی هسته های یکپارچه را در خود دارد. برای گذر از چنین دغدغه هایی، توسعه دهندگان هسته لینوکس ماژول های هسته را ایجاد کردند که می تواند هنگام اجرا بارگذاری شده یا از حالت بارگذاری خارج شود. به این ترتیب می توان به هسته لینوکس در هنگام اجرا امکاناتی را افزود یا از آن حذف کرد. این کار فقط افزودن قابلیت های سخت افزاری به هسته نیست و می توان حتی کل هسته را بدون نیاز به راه اندازی مجدد کامپیوتر تعویض کرد. فقط تصور کنید اگر می شد سرویس پک ویندوز را نصب کرد و حتی یک بار هم آن را ریستارت نکرد!
ماژول های هسته
چه می شد اگر ویندوز تمام درایورهای سخت افزاری را در خود داشت و تنها برای استفاده از یک دستگاه کافی بود آن را روشن کنیم؟ این همان چیزی است که ماژول های هسته لینوکس انجام می دهند. ماژول های هسته که به نام ماژول های قابل بارگذاری هسته (lkm) شناخته می شوند، یکی از روش های استفاده از سخت افزارهای سیستم بدون استفاده از تمام حافظه موجود است.
یک ماژول عموما قابلیت هایی مثل دستگاه ها، سیستم های فایل و فراخوان های سیستمی را به هسته اضافه می کند. ماژول های قابل بارگذاری هسته پسوند ko . دارند و معمولا در دایرکتوری lib/modules/ قرار می گیرند. به دلیل طبیعت ماژولارشان می توان به سادگی هسته را با انتخاب ماژول های قابل بارگذاری یا ممنوع کردن تعدادی از آنها برای بارگذاری سفارشی کرد که هنگام بالا آمدن سیستم از طریق دستور menuconfig یا پس از بالا آمدن سیستم و از طریق فایل boot/config/ می توان این کار را انجام داد. همچنین می توان بدون راه اندازی مجدد سیستم، از طریق دستور modprobe ماژول هایی را به هسته اضافه یا از آن حذف کرد.
در برخی از توزیع های لینوکسی، ماژول های منبع بسته ای وجود دارند که توسط تیم توسعه لینوکس توسعه نیافته اند. مثلا در توزیع اوبونتو، توسعه دهنده های نرم افزاری همچون nvidia و ati به جای ارائه کدمنبع برای قرارگیری در هسته لینوکس، تنها به ارائه فایل های کامپایل شده ko بسنده کرده اند. این ماژول ها البته رایگان هستند و می توان آنها را دریافت کرد ولی قابلیت سفارشی سازی و تغییر ندارند. به همین دلیل در برخی از توزیع های لینوکسی که بسیار به آزادی نرم افزاری معتقد هستند، این نرم افزارها وجود ندارد.
هسته جادو نیست، اما برای هر کامپیوتری لازم است. هسته لینوکس به این دلیل از os x یا ویندوز متفاوت است که درایورهای سخت افزاری در سطح هسته وجود دارد و همه چیز بدون نصب نرم افزار اضافه قابل استفاده است. امیدواریم این مقاله توانسته باشد بخش کوچکی از کاری که هسته لینوکس انجام می دهد را نشان دهد. برای مطالعه بیشتر می توانید به سایت زیر مراجعه کنید:
http://www.kernel.org
محمدرضا قربانی
... در بخشی از توافق نامه این مجوز جدید آمده است: برنامه ها تنها می توانند از api های مستند (documented apis)، به روشی که توسط اپل تجویز شده استفاده نمایند و نباید از api های خصوصی (private) استفاده کرده و یا آنها را فراخوانی کنند ... برنامه ها باید به زبان های ، objective-c c++ ، c و یا جاوااسکریپت بگونه ای که توسط موتور webkit سیستم عامل آیفون اجرا می شود نوشته شده باشند و تنها کد های نوشته شده به زبان c ، c++ و objective-c می تواند کامپایل شده و به api های مستند لینک گردد (به عنوان مثال برنامه هایی که از طریق ترجمه واسط و یا یک لایه سازگارکننده و یا یک ابزار به api های مستند لینک گردند ممنوع است ...
... برای این کار بسته های کاربردی مختلفی تولید شده است که کار را برای تست هر تابع شما راحت تر می کند ... visual studio debugger این برنامه به همراه تمامی نسخه های ویژوال استودیو منتشر شده است و امکانات زیادی دارد که می توان از میان آن ها به موارد زیر اشاره کرد:1- یکسان کردن سورس و سمبل کدها به طور کامل2- اضافه شدن به پردازش های در حال اجرای روی سیستم برای اشکال زدایی (از این روش به منظور اشکال زدایی سرویس های ویندوزی نوشته شده در ویژوال استودیو استفاده می شود ... )3- امکان اشکال زدایی برنامه های نوشته شده در دات نت و برنامه های محلی نوشته شده در ++c 4- امکان اشکال زدایی به صورت از راه دور5- قابلیت های ویژه و حرفه ای برای گذاشتن نقطه توقف (breakpoint)6- نمایش داده ها و وضعیت آنها ... اما تفاوت این دو حالت در چیست؟ در حالت اشکال زدا یک فایل شامل سیمبل های برنامه در کنار فایل کامپایل شده ایجاد می شود ... ولی در حالت بدون اشکال زدا یا عرضه (release) فایل شامل سیمبل ها فعال نخواهد شد و گزینه های بهینه سازی کامپایلر فعال می شوند و از نظر حجم فایل ایجاد شده کوچک تر از فایل اصلی خواهد بود و سرعت اجرا شدن در این دو حالت در بعضی از الگوریتم ها تفاوت زیادی خواهند داشت ...
... اگر به شما بگویند که محبوب ترین و رایج ترین زبان کدنویسی که المان های شی گرایی1 را به خوبی پیاده کند را معرفی کنید، بی شک خواهید گفت: مایکروسافت سی شارپ! سی شارپ (c#) با پشتیبانی از کتابخانه دات نت، تبدیل به یکی از ساده ترین و در عین حال قوی ترین زبان های برنامه نویسی شده است که هواداران خاص خود را دارد ... از این رو، پروژه ای با حمایت مالی ناول2 برای پیاده سازی کتابخانه دات نت به وجود آمده است، نسخه 4/2 این کتابخانه به تازگی عرضه شده است که با هم آن را مرور می کنیم ... علاوه بر آن، در این نسخه سعی شده است بستر محکم و قابل انعطافی برای نرم افزارهای چندپردازنده سمت سرور ایجاد کند ... net به جز پیاده سازی web parts به طور کامل انجام شده است و مونو سازگاری کاملی با معماری mvc5 در asp ... همچنین می توان برنامه هایی که تحت مونو کامپایل شده اند را روی ماشین های x86، x86-64، arm، s390 و powerpc اجرا کرد ... همچنین، به کمک استراتژی هایی که برای توسعه مونو در نظر گرفته شده است، می توان نرم افزارهایی که برای ویندوز نوشت را تحت نرم افزاری مبدل به سیستم های عامل لینوکس و مک منتقل کرد ... اگر از ویندوز فرم نسخه 2 استفاده کرده باشید، حتی نیازی به کامپایل مجدد نیست ... مونو دولوپ، خود با مونو نوشته شده است و به کمک gtk# می تواند باعث توسعه سریع برنامه های کاربردی شود ...
... کیوت همچنین در نرم افزارهای معروفی چون کی دی ئی، گوگل ارث، اسکایپ، ادوب فوتوشاپ آلبوم، ویرچوال باکس و اوپرا استفاده شده است و توسط یک شرکت نروژی به نام qt software توسعه می یابد، که قبلا با عنوان trolltech فعالیت می کرد، اما پس از فروختن کل شرکت به نوکیا در 17 ژوئن سال گذشته میلادی، به اسم جدیدش تغییر نام داد ... مشخصات فنی منبع اصلی کدهای کیوت از++ c است، ضمن آن که این بستره ابزاری از چندتایی گسترش دهنده غیراستاندارد و چندتایی پیش پردازنده استفاده می کند تا کد استاندارد++ c را قبل از کامپایل تولید کند ... روی هر کدام از بسترهای توسعه، چهار نسخه مختلف برای دریافت آماده شده است: - qt console نسخه توسعه بدون رابط کاربری - qt desktop light نسخه ورود داده گرافیکی، بدون پشتیبانی از شبکه یا پایگاه داده - qt desktop نسخه کامل - qt open source edition نسخه کامل، با چند استثنا برای توسعه دهندگان نرم افزارهای باز و آزاد ... تا پیش از عرضه نسخه 5/4، کیوت تحت دو مجوز منتشر می شد، یکی مجوز نرم افزارهای تجاری که روی تمام بسترها عرضه می شد و دیگری مجوز آزاد lgpl که نرم افزارهای تولید شده تحت این لیسانس حق فروش نداشتند ... از طرفی، سرعت اجرای برنامه های کامپایل شده، نسبت به برنامه های ماشین مجازی سریع تر است و از طرف دیگر، این که بدون نیاز به تغییر کد، می توان یک نرم افزار را برای چندین سیستم عامل کامپایل و آماده استفاده کرد، خود یکی دیگر از دلایل گرویدن برنامه نویسان، چه کوچک و چه بزرگ به این بستره نرم افزاری است ...
... کارت ویدئویی که به آن، کارت شتاب دهنده گرافیکی یا کارت گرافیکی نیز می گویند، به طور کلی به کارت مستقل توسعه دهنده ای اطلاق می شود که به شیار مادربرد اضافه می شود و عملکردی مشابه عملکرد کنترل کننده گرافیکی تعبیه شده در مادر برد دارد ... جزییات امروزه کارت های گرافیکی از مداری تشکیل شده است که چندین مولفه روی آن سوار شده است که متشکل است از: 1– واحد پردازش گرافیکی واحد پردازش گرافیکی gpu) 4 )، ریزپردازنده ای اختصاصی است که برای محاسبات با ممیز شناور، که از اصول اولیه تصاویر گرافیکی سه بعدی است، تنظیم و بهینه شده است ... 3– حافظه ویدئویی اگر کارت ویدئویی در داخل مادربرد تعبیه شده باشد (به اصطلاح on-board باشد)، د ر این صورت از حافظه اصلی سیستم (ram) استفاده خواهد کرد که خروجی ضعیفی خواهد داشت ... از حافظه ویدئویی فقط در واحد پردازش گرافیکی استفاده نمی شود و ممکن است برای ذخیره داده های دیگری از قبیل بافر z که عمق تصاویر سه بعدی را تعیین می کند، پس زمینه ها، بافرهای راس و برنامه های سایه زنی کامپایل شده نیز استفاده شود ... این مبدل، بنا به تعداد بیت های استفاده شده و نرخ انتقال داده ramdac ، قادر خواهد بود از نرخ های متفاوتی دوباره سازی تصویر7 کامپیوتر پشتیبانی کند ... ) با توجه به رشد محبوبیت نمایشگرهای کامپیوتری دیجیتال و یکپارچگی ramdac با gpu ، دیگر در کارت های گرافیک فوق مدرن این مولفه، به عنوان بخشی مستقل حذف شده است ...
... در این مقاله کوشش شده است تا این سیستم عامل با یکی از همنوعان خود یعنی لینوکس و نیز با سیستم عامل ویندوز مایکروسافت (البته از دیدگاه ارایه کنندگان و طرفداران (bsd مقایسه شود ... bsd نرم افزاری است که از چند فرهنگ دانشگاهی مانند متن باز، نرم افزار رایگان و امن تهیه شده است و به هیچ شخص خاصی تعلق ندارد ... به رغم این که لینوکس نیز همانندfreebsd دارای دیواره آتش و ابزارهای متعدد ids است، اما نحوه ارایه این سیستم عامل به صورت منبع باز و این که در اختیار گروه هایی است که بسیاری از آن ها دارای مهارت کافی در زمینه امنیت نیستند و همچنین تعداد زیادی شرکت های توسعه دهنده لینوکس، به خصوص آن هایی که به مقوله کارایی و کاربرد بیش از امنیت اهمیت می دهند (مثل ردهت)، باعث شده تا این سیستم عامل در رده بندی امنیتی، پایین تر از رقیب خود قرارگیرد ... در عین حال این سیستم عامل قادر است برنامه هایی را که برای برخی یونیکس ها (مانند(sco یا برای لینوکس کامپایل شده اند، اجرا کند ... مشابه همین وضع برای لینوکس هم وجود دارد با این تفاوت که لینوکس قادر نیست برنامه های کامپایل شده برای یونیکس یا freebsd را اجرا کند ... در مورد ویندوز، ناگفته پیداست که اکثر برنامه های کاربردی اصولا برای اجرا در این سیستم عامل طراحی و ساخت شده اند و ویندوز از لحاظ تعداد این نوع برنامه ها هیچ کمبودی ندارد و در این زمینه یکه تاز میدان است ...
... هر نسخه از دلفی در نگارش های مختلفی عرضه شده است که کاربر می تواند با توجه به قابلیت های آنها استفاده کند ... هر نسخه از دلفی در نگارش های مختلفی عرضه شده است که کاربر می تواند با توجه به قابلیت های موجود و نیازهای خود، نگارش مورد نظر را تهیه کرده و با آن برنامه نویسی را آغاز کند ... نگارش های مختلف فشرده ترین و کم حجم ترین نگارش، personal است که برای تازه کاران و برنامه سازان غیرحرفه ای در نظر گرفته شده است ... نگارشprofessional برای برنامه نویسان و توسعه دهندگان حرفه ای نرم افزار در نظر گرفته شده است ... نیز در این نگارش گنجانده شده است ... نگارش enterprise برای تولیدکنندگان و توسعه دهندگان نرم افزارهای کاربردی بزرگ در نظر گرفته شده است ... فناوری های پیشرفته خدمات وب و xml پشتیبانی از ƒcorba، پشتیبانی های بین المللی، معماری سه لایه ای و ابزارهای بیشمار دیگری علاوه بر تمامی امکانات نگارش professional در این نگارش گنجانده شده است ... در نگارش architect که کامل ترین نگارش دلفی است، پشتیبانی از bold نیز به تمامی امکانات و ویژگی های نگارش enterprise افƒزوده شده استbold ... محیطی برای آماده سازی برنامه های کاربردی ای است که در زمان اجرا توسط یک مدل uml هدایت شده و قادر به نگاشت اشیا خود به یک بانک اطلاعاتی و همچنین واسط کاربر هستند ... این نسخه امکان برنامه نویسی و کامپایل برنامه های دلفی را در سیستم عامل لینوکس امکان پذیر می سازد ...
... به منظور اجرای برنامه های نوشته شده توسط برنامه نویس روی رایانه، یا باید مستقیما به زبان ماشین برنامه نوشت کاری که پیش از ابداع زبان ها در نخستین رایانه ها انجام می شد یا باید به وسیله یک نرم افزار، برنامه نوشته شده را به زبان قابل فهم رایانه تبدیل کرد ... با توجه به زبان برنامه نویسی و طریقه عملکرد برنامه مبدل، نام های مختلفی برای آنها در نظر گرفته شده است ... مفسر و کامپایلر مفسر یا interpreter در اصطلاح رایانه به نرم افزاری گفته می شود که برنامه نوشته شده به یک زبان برنامه نویسی را خط به خط خوانده و در همان لحظه اجرا می کند ... برخی از مفسرها هم کد میانی ساخته شده از کل برنامه را در قالب یک فایل به کاربر تحویل می دهند تا از آن پس آن را اجرا کند ... به عنوان مثال کدهای میانی تولید شده توسط جاوا می توانند روی هر ماشین و سیستم عاملی اجرا شوند ... برنامه ای که کامپایل شده است به فایل اجرایی exe و کد ماشین تبدیل شده است ... یک بار برنامه به طور کامل کامپایل می شود و به هر تعداد دلخواه اجرا می شود ... در مقابل این کار، مفسرها هر بار برنامه را باید از روی متن اصلی اجرا کنند و یا در حالات دیگر از کد میانی استفاده کنند که با این که سرعت عمل در حالت دوم بیشتر است، اما در هر دو حالت سرعت اجرا از برنامه کامپایل شده کمتر خواهد بود ...
... در یکی از مقالات شرکتsun، زبان جاوا را با این خصوصیات شرح می دهد: جاوا یک زبان ساده، شی گرا، توزیع شده، تفسیر شده، قدرتمند، ایمن، با معماری خنثی، قابل حمل، با عملکرد سطح بالا چند نخ کشی شده و پویا است ... کلاس ها به صورت سلسله مراتبی مرتب شده اند، بنابر این یک زیر کلاس می تواند رفتار هایی را از کلاس بالاتر به ارث ببرد ... جاوا به همراه دسته گسترده ای از کلاس هایی است که در بسته هایی مرتب شده اند و شما می توانید از آنها در برنامه خود استفاده کنید ... درست است که جاوا طوری طراحی شده است که مثل c++ باشد و خاصیت های آن را داشته باشد، اما هنگامی که با آن کار کنید خواهید فهمید که بسیاری از پیچیده گی های آن زبان را از بین برده است ... تفسیر شدهinterpreted :جاوا یک زبان تفسیر شده است ... برای اجرای دقیق برنامه، از مفسر جاوا برای اجرای کد های بایتی کامپایل شده استفاده می شود ... در محیط تفسیر شده، مرحله لینک استاندارد توسعه برنامه از دید کاربر پنهان است ... اگر جاوا تنها یک مرحله لینک داشت، فقط بارگذاری کلاس جدید به محیط پردازش می شد که این خصوصیت با چرخه کامپایل-لینک-اجرا ی آرام و طاقت فرسای زبان هایی مانند c یا c++ در تضاد است ... معماری خنثی و قابل حمل:به دلیل اینکه برنامه های جاوا در فرمت کد بایتی با معماری خنثی کامپایل شده اند، برنامه کاربردی جاوا می تواند در هر سیستمی اجرا شود ...
|
صفحه 1
|
2 |
|